Veel andere teams hebben de route naar het zuiden overgeslagen, en zijn vanaf Malmo gelijk naar het noorden gereden, sommige door Zweden, anderen door Noorwegen. Het routeboek is een handleiding met daarin eventuele hoogtepunten of taken, maar het lijkt erop dat vele teams zich zich hier niet op nauwelijks aan houden. Aangezien wij ons wel redelijk aan de route houden liggen we noorderbreedte westerlengte gezien wel een eind achterop. Dus wordt het een dagje gasgeven. Snelweg dus, geheel tegen de regels in, maar hiervoor zetten we dan maar een joker in. van Stockholm naar Sundsvall en dan houdt het op. Terwijl ieder team fotos van Elanden, rendieren en zulk gespuis doorstuurd zien wij niks en dus wordt het een redelijk lange maar behoorlijk saaie dag. Op de camping gingen we braaien, Milko had zichzelf een prachtige scottelbraai aangeschaft. Hij was inderdaad prachtig, werken deed ie echter niet, waarschijnlijk was de vorige eigenaar ook al tot deze conclusie gekomen, en heeft hem dus aan Milko verkocht, die nooit te beroerd is om een helpende hand toe te steken. Geen scottelbraai dus, maar ouderwets in de koekenpan, Milko zal op marktplaats wel weer iemand anders gelukkig maken met dit mooie apparaat.

Vandaag een lange dag naar Stockholm, niet echt de goede kant op, en tijd, om even door de stad te lopen was een ook niet, maar goed. De task van vandaag was het vinden van de oude tourbus van ABBA op een autokerkhof in Ryd. Daar aangekomen gingen we op zoek, honderden autowrakken liggen hier weg te roesten, wijd verspreid in het bos. Onderweg liepen we langs een oud trekkertje. Oh maak even een foto van mij op dat ding, vroeg Milko, en handig als hij is begon hij het gevaarte te bestijgen. So far so good. Na de foto's te hebben genomen begon de afdaling. Net voor de laatste stap begon het gevaarte te bewegen, Milko fladderde door de lucht en belandde met een luide klap terug op aarde. Ietwat geschrokken richtte hij zichzelf op, het bloed stroomde uit zijn been en geheel tegen de instructies van de 1e hulp in rende ik weg. Je hoort een slachtoffer natuurlijk nooit alleen te laten, maar geruststellen en dat soort. Uit de genuanceerde kreten in Milko taal achter me, was op te maken dat hij nog niet is shocktoestand verkeerde. Na de verbanddoos zelf te hebben onderzocht reden we naar de eerste de beste apotheek. We hadden genoeg spullen om een ziekenhuis in Afrika een maand uit de brand te helpen, echter geen hechtpleister, dus die moest nog even aangeschaft worden. Nadat alles weer aan elkaar was geplakt togen we verder, op naar de camping in Stockholm. Daar ruilde Milko het geruilde achterlicht voor een delfsblauw bordje met een duitse persoon, en doken we naar een overheerlijk bord spaghetti de tent maar in...

Milko had de boot naar Rodby alvast gereserveerd, echter geen bevestigingsmail gekregen. Maar goed, Milko is geboren voor het geluk, dus wat kon ons overkomen. Daar dacht de dame van de ticket service, wiens moeder waarschijnlijk nog bij de Hitlerjugend had gezeten echter anders over. In woorden die niets aan twijfel overlieten snauwde ze, du must ein neues Ticket kaufen!! Milko stribbelde nog wat tegen maar haalde onder begeleiding van een waterval aan woorden die niet voor herhaling vatbaar zijn dan toch maar een nieuw kaartje. Behoudens de cappuccino van 6 euro verliep de overtocht zonder problemen In Denemarken spoedden we ons richting Kopenhagen, niet over de snelweg, want die is vanaf vandaag in de ban. Ook het gebruik van technische hulpmiddelen bij het zoeken van een route is niet meer toegestaan. In Kopenhagen gingen we op zoek naar de kleine zeemeermin, GPS was hierbij niet nodig, het volgen van de stroom bussen afgeladen met Chinezen bracht ons op de juiste plek. In m'n beste Chinees begroette ik iedereen vriendelijk en maakte snel een foto van de kleine deerne op haar steen. Nog snel even een broodje en door maar weer, op richting Zweden. Aldaar gingen we op zoek naar een stonecircle in en oud viking dorp. Eerst verder naar het zuiden dus. De task off the day was om deze te vinden en bewapend met de vier aardse elementen aangevuld met een brok staal en een boomtak om een van deze stenen te kruipen. Milko ging op de knieën, scheurde voor het gemak nog uit zijn broek maar kroop toch vloekend en tierend om de steen. Weer een taak volbracht, Aangezien de dag al grotendeels voorbij was gingen we op zoek naar een slaapplek. Wildkamperen levert 10 punten op, dus sloten we ons bij wat andere teams aan, smaakte het vlees prima en vloeide de drank rijkelijk, kortom, toen de wekker wat later weer ging was ik er nog niet klaar voor....

6 juni 2019. Om 0800 s'ochtends komt Brutus voorgereden in Vinkeveen, nog een geluk dat ze er kwamen, want het halve dorp is inmiddels van plaats veranderd door de storm van afgelopen nacht. Ff een bakkie, spullen erin en hup hup op naar de start van de Baltic sea rally in Groningen. Je had er wel even nieuwe ruitenwissers op kunnen zetten is mijn commentaar. Heb ik gedaan was het antwoord. Nou, daar is niet veel van te merken. 25 kilometer later ging de ruitenwisser inclusief bevestiging er vandoor. Lekker vastgezet ouwe.. Met alleen de rechter ruitenwisser gingen we door naar de startplaats. Het terrein stond al vol met minimaal 20 jaar oude bolides in alle kleuren en maten, de meeste compleet beplakt met sponsornamen, want voor trip moesten we geld inzamelen voor een goed doel. Na de koffie, een paar kleffe koekjes en de uitreiking van het routeboek gingen alle oudjes op weg, op richting Denemarken. Halverwege Hamburg begon het te regenen, gelukkig hadden we de oude ruitenwisser nog even gemonteerd in Groningen, na drie slagen gaf ook deze echter de geest, daar word ik toch wel ff schijtziek van was het commentaar van Milko op zijn eigen genuanceerde manier. Gelukkig kom je met ty-raps de wereld rond en zo werd het weer gerepareerd. In Hamburg kregen we de opdracht om een foto van de auto te maken bovenop de Elbebrug, dat is nog wel een dingetje, want deze brug is vrij druk bezocht, dus hangend uit het raam met de selfiestick het al rijdend opgelost. Zo, de eerste tien punten zijn binnen. Elke dag hebben we een nieuwe task, en diegene met de meeste punten is de uiteindelijke winnaar. De Hamburgse chaos achterlatend reden we door naar Puttgarden. Op de camping werden we uiterst vriendelijk onthaald door de campingbaas, die aan zijn lichaam te zien de laatste 100 jaar niet meer had bewogen dan uit bed naar z'n zetel en s'avonds vise versa, maar dat terzijde. Een andere opdracht is om met ruilen een zo leuk mogelijk object te vergaren, beginnend met een paperclip. Na wat bla bla met een Germaans echtpaar had ik de eerste deal te pakken, een achterlicht van een fiets, werkend en wel, waarschijnlijk in de oorlog van een Nederlandse fiets afgejat, maar ik was er blij mee. Voldaan na het afzetten van een Duitser kroop ik m'n bedje in.

Appje van Ronald, ik heb Brutus verkocht! Wat? Waar? Hoezo? Aan wie? Aan Milko Dat meen je niet, leuk, blijft ie toch een beetje in de familie. Appje van Milko, Ik heb Brutus gekocht. Leuk! Wat ga je ermee doen? Ik wil volgend jaar mee doen aan de Baltic sea rally, zin om mee te gaan? Ja klinkt goed, en zo geschiedde... Inmiddels zijn we dan alweer een week onderweg, en de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik door allerlei omstandigheden ik er nu pas aan toe kom om wat te schrijven. Afijn, na een paar zaterdagen zwarte handen is Brutus er weer klaar voor, remklauwtje vernieuwd, een nieuwe brandstof pomp en gaan...

Voor Brutus inmiddels bekend terrein: De Noordkaap. Vorige week zijn Allert en Milko vertrokken. Zij nemen deel aan de Baltic Sea Rally. Een rally met zeventig deelnemende teams van Nederland via Stockholm, Lofoten naar de Noordkaap. Hier vandaag vervolgen zij de route via Moermansk en At Petersburg weer naar huis

Brutus staat weer bij garage Daniel van der Werf in Sassenheim. De gele Landrover wordt weer klaar gemaakt voor een nieuw avontuur. Dit keer gaan Milko, de nieuwe eigenaar, en Allert deelnemen aan de Baltic Sea Circle. Een rally tocht met zeventig deelnemende oude auto's. De tocht leidt langs Scandinavië naar de Noordkaap. Via Moermansk, St Petersburg en Kraliningrad keren zij weer terug naar Nederland. 8.500 kilometers in 18 dagen. Er is echter eén restrictie: Het gebruik van navigatie systemen is niet toegestaan. Kaart, kompas en gewoon de weg vragen dus. Vanaf 6 juni zullen zij op Brutus on Tour.nl hun ervaringen delen. Voor diegene die vorig jaar de reis van Ronald en Nicolette gevolgd hebben, kunnen zelf kiezen of je de verrichtingen van Brutus wil blijven volgen. Leuk als je dit doet, maar even goede vrienden als je dit niet wilt. Meld je dan eenmalig af in de email behorende bij dit bericht. Je kunt ook later deze keuze maken. Bij ieder bericht kun je je uitschrijven. .

De video van de rondreis door Europa via Albanië en Moldavië en alle tussenliggende landen

Met ietwat pijn in het hart is Brutus vandaag verkocht. Na bijna drie jaar trots rondgereden te hebben in de gele Land Rover was vandaag het moment om afscheid te nemen. De auto heeft in de afgelopen drie jaar ruim 40.000 kilometer gereden door maar liefst 36 verschillende landen. Een gelukje bij een ongeluk: de auto is niet ver weg. Milko, een van de motorrijders tijdens de Tokyo-trip, heeft de auto overgenomen. Ook hij gaat tochten met Brutus ondernemen.

Van de wereldreis van Amsterdam naar Tokyo is ook een video gemaakt. De half uur durende film geeft leuk weer wat wij zoal onderweg tegen gekomen zijn. Veel kijkplezier

Gisteravond zijn we na dertig dagen gereisd te hebben door Europa weer teruggekeerd in Nederland. We hebben 8.369 kilometers afgelegd. Buiten de eerste en laatste dag, waar we flink wat kilometers gemaakt hebben, voelde dit nooit als echte reisdagen. We hebben genoten van alle bezienswaardigheden onderweg. Kastelen, prachtige kloosters, verschillende steden en een wijnkelder. Iedere dag was bijzonder en afwisselend. Bedankt voor het volgen van onze reis en voor de enthousiaste reacties. Groetjes Nicolette en Ronald

De laatste bestemming van ons reis is de Duitse stad Dresden. Net na de middag kwamen we aan bij ons hotel. Direct bij het binnenwandelen van de oude stad, zagen we direct de pracht van deze mooie stad. Het Zwinger paleis, de hofkirche, het residentie schloss en die Fruaenkirke. Alle gebouwen zijn stuk voor stuk een bezienswaardigheid. Op een terras aan de Elbe bestellen we een drankje als afsluiting van de reis. Morgenochtend rijden we weer naar huis.

Vanochtend hebben we een klein kapelletje bezocht in de stad Kutna Hora. In de kapel liggen de resten van 40.000 tot 60.000 mensen. Schedels liggen opgestapeld, maar de botten en schedels zijn ook gebruikt om versieringen aan te brengen. In het midden van de kapel hangt een kandelaar van menselijke botten. Bij uitstek is dit de meest vreemde plek die we bezocht hebben tijdens deze reis.

We zijn nu toch wel echt richting huis aan het rijden alhoewel het niet zo voelt. We rijden vandaag al snel de grens met Tsjechië over maar hier merken we niets van. Lang leve één Europa, of toch niet?. In Lebnice bezoeken we het kasteel. Dit ligt in een aangelegde tuin van 200 vierkante kilometer, voor de voetbalfans: 400 voetbalvelden!! We hebben een rondleiding in het Tsjechisch, lekker goedkoop. Nee hoor wij krijgen vertaling. Het is echt prachtig. In Brno, de Tweede stad van Tsjechië eten we wat en rijden daarna door naar Milovy waar ons bungalowtje staat. Het kamperen hebben we achter ons gelaten, we gaan voor "luxe ". Nog twee nachtjes slapen...

We zijn aangekomen in de zesde hoofdstad van deze reis, Bratislava, nu 25 jaar de hoofdstad na de scheiding van Tsjechoslowakije in Tsjechië en Slowakije. We komen aan in de avondspits, altijd leuk, maar toch zijn we snel bij het hotel. We blijven hier twee nachten dus morgen alle tijd om de stad onveilig te maken. Maar we halen eerst even een drankje in café Wine not?. Dit motto is me op het lijf geschreven. We beginnen met een lekker temperatuurtje aan de dag. Als we lekker aan het stappen zijn, moeten we toch nog even terug, iemand is zijn camera vergeten en dat is toch essentieel. Poging nummer twee brengt ons via kerken, pleintjes, leuke straatjes, bij het kasteel van Bratislava. Puik stukje architectuur maar we gaan toch niet naar binnen. Musea liggen ons niet zo. We vermaken ons prima en ploegen regelmatig meer op het terras. Hoofdstad nummer 6 is leuk!!